محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
205
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
مردم براى [ اداى ] حج بانگ برآور تا [ ز ايران ] پياده و [ سوار ] بر هر شتر لاغرى كه از هر راه دورى مىآيند به سوى تو روى آورند . » « 1 » ( حتى يهزوا مناكبهم ذللا يهلون للّه حوله و يرملون . . . محاسن خلقهم ) حاجى بايد ابتدا پيراهن احرام بپوشد . پيراهن احرام دو قطعه پارچه است كه يكى از آنها نيمتنه پايين را مىپوشاند و دومى ، كمر و بازو و كتفها و سينه و اين دو پارچه نبايد بههم دوخته شوند . امام عليه السّلام در بند زير به اين موضوع اشاره مىكند : ( قد نبذوا السرابيل وراء ظهورهم . . . ) تعبير « اعفاء الشعور » به اين حكم شرعى اشاره دارد كه محرم نبايد موهاى بدنش را بزند . همچنين محرم بايد صداى خود را به لبيك و تهليل و تكبير بلند كند و طواف و سعى به جاى آورد و نماز و استغفار كند . ( ابتلاء عظيما و امتحانا شديدا و اختبارا مبينا و تمحيصا بليغا ، جعله اللّه سببا لرحمته و وصلة إلى جنته ) چرا بايد لباسهاى معمولى را كنار گذاشت و زيبايىهاى بدن را ناديده گرفت و در يك مسير ثابت هرولهكنان رفتوآمد كرد و پيرامون سنگهايى ، با فروتنى طواف بهجا آورد ؟ ! ما حق هيچ پرسشى در اين زمينه نداريم ؛ چه اينكه بندگانى مأمور هستيم و خداوند ، حق هر گونه امرونهى و آزمايشى را دارد . ما تنها بايد فرمان بريم و به اندازه فرمانبردارى است كه محبت ما به خدا آشكار مىشود و پاداش او براى ما مقدر مىگردد .
--> ( 1 ) . وَ أَذِّنْ فِي النَّاسِ بِالْحَجِّ يَأْتُوكَ رِجالًا وَ عَلى كُلِّ ضامِرٍ يَأْتِينَ مِنْ كُلِّ فَجٍّ عَمِيقٍ حج / 22 : 27 .